Zingaro is Italiaans voor zigeuner, en die naam is niet toevallig gekozen. Deze dahlia doet precies wat je niet verwacht: ze verandert voortdurend van kleur, van karakter, van sfeer. Nooit dezelfde van week tot week.

De knoppen openen donkerrood, bijna paarsbruin, en naarmate de bloem zich ontvouwt verschuift de kleur ingrijpend: zachtgeel door het hart van de bloemblaadjes, lila roze langs de randen, en een diepere roodtint die vanuit het centrum naar buiten straalt. Dat zijn geen vlakke overgangen, maar gelaagde tinten die tegelijk zichtbaar zijn, als een aquarelstreek op papier. Fototechnisch een droom, in het echt al helemaal.

Zingaro is een formeel decoratieve dahlia, volledig gevuld, geen zichtbaar hart, en de blaadjes liggen strak en netjes gerangschikt in een ronde, evenwichtige bloem van zo'n 10 tot 15 centimeter doorsnede. Niet overdreven groot, maar groot genoeg om op te vallen.

De plant zelf groeit op tot zo'n 70 tot 80 centimeter, compact en rechtop, met donkere stelen en schoon groen blad. Wie bang is voor gedoe met staken: bij Zingaro valt dat doorgaans mee.

Vanaf midden zomer tot de eerste nachtvorst blijft ze produceren. Niet één grote piek en dan stilte, maar een gestage stroom van bloemen. En doordat knop en volgroeide bloem zo sterk van kleur verschillen, heeft dezelfde plant nooit twee keer hetzelfde gezicht. Dat is het bijzondere aan Zingaro: ze is nooit af.

In de tuin combineert ze prachtig met mauve, crème, stofroze en donkerbourgondisch. Ze past in borders, in potten, en net zo goed in een snijtuintje, want als snijbloem houdt ze het lang vol in de vaas.

Verzorging is rechttoe rechtaan: volle zon, goed doorlatende grond, planten na de laatste nachtvorst. Dahlias zijn ooit vanuit Mexico naar Europa gebracht, en ook al heeft Zingaro niets van een tropische opschepper, de kleurenrijkdom van haar herkomst draagt ze nog altijd met zich mee.